Berako misterioa

Legenda urbano batek dio Berako mapa topografikoaren mugek gitarra elektriko baten silueta osatzen dutela. Are gehiago, bada dioenik, ilargi beteko gau batean, mugarriz mugarri herriko mugen ibilbide osoa egiten baduzu, zure musikazaletasunak hainbat maila egingo dituela gora, edonor punta-puntako musikari bilakatu arte.

Halaxe kontatzen dute, nola bezperan bigarren eskuko bateria eskas bat erosi zuen neska- kozkor batek, behin ibilbidea egin, eta hurrengo goizean gai izan zen Deep Purplen Child in Time kantuko soloa errepikatzeko, akatsik gabe eta ekarpen interesgarri batzuk eginez, gainera. Sorginkeria, magia eta gaueko-lana beti present baitago bazter menditsu hauetan.

Beste batzuek urari egozten diote errua, eta jakina, badira irakurketa sozial sakonen ondorioz, herriaren osaketa, bilakaera eta gertakari historikoen nahasketa “kapritxosoa” aipatzen dutenak. Edonola ere, inork ez du modu sinesgarrian argitu Berako misteriorik handiena, mundu osoko ikerlariei buruko-min ugari ematen diena. Zergatik daude hainbeste musikari? Edo hobe esateko, zergatik daude hainbeste musikari ON Beran?

Ez estutu burua, ez saiatu azalpenik bilatzen, matematika hutsa da; biztanle kopurua zati musikari, gehi kaleratutako diskoak, bider azpiegitura musikalak (musika eskola, tabernak, lokalak…) eta ea zer ateratze den.

Neuk ez dut operazioa egin, neu kanpotik musikari bila etorri den beste Giputza naiz, ez besterik, zertarako estutu gehiago burua? Bertan lagun onak egin, Beñardorekin anaitasun/maitasun harremana garatu, ostatuak alderik alde ibili eta Aduanan noizean behin entseatu egiten duen horietako bat. Ah! Eta noizean behin emanaldiak ematen dituena bertan.

Plazer hutsa Katakura itzultzea, igande honetan, adibidez.

Kategoriak Emanaldiak | Etiketak , | Utzi iruzkina

Intentsitatearen melodia

Mikel Uraken
Izaki Bizidun Berriak

Ez dakit, musika-kritikarien gaixotasuna izango da, dena etiketaren baten pean jarri behar izatea, hain zuzen ere. Horregatik puska bat daramat Mikel Urakenen musika definituko lukeen izenaren bila eta nahiko gauza bitxiak sortzen zaizkit: egile-noisea, bortizkeri poetikoa, post-rock kantautorea… Kontu beldurgarriagoetan sar nintekeen saiakeraren alferrikakoaz jabetu baino lehen, eskerrak lanaren gaitzaz jabetuta Bilbotarraren lana klasifikatzea ia ezinezkoa dela onartu, eta egun disko bati eska diezaiokegun baliorik nagusiena, ezin etiketatzea, dela onartu dudan.

Okerrik gabe, esan daiteke hori bai, rock musikaz ari garela, rock indartsu, errepikakor eta erritmoz astuna. Garapen luzeko kantuetan giroak, eta batik bat, intentsitatea jorratzen dituena, geldiezin eta etengabe. Hori dela eta, ozen entzuteko musika da, non melodia, batzuetan agertzen den aire moduko bat baino ez den. Hemen ez dago, diskoa ixten duen “Bai, Ikusi Zintudan” ederraz aparte folk, country edo antzeko giro akustikorik, dena da tentsio eta indarra, minutuek aurrera egin ahala kantuetan ezer gutxi gertatzen dela iruditu arren. Lehen entzunaldian, bederen.

Diskoa, argi izpiren bat duten bi kantuekin hasten da, Izaki Bizidun Berriak eta, batez ere, lantu mamuen dantza (zein ederra, lelo eta guzti dauka), eta gero bihurgune ilunagoetan sartzen da, geldo hasi eta errepikakortasun tribalean garatzen den Norantza Bakarra Galbidean eta hasieratik, soinu-harresi bat proposatzen digun Instant Bat bortitzarekin, hitzekin baretzen dela dirudi, baina utikan, geldotasuna ez baita gozotasunaren metafora. Erritmo hautsiak dira nagusi Besteen Lekuan kantuan, melodiak, hemen berriro ere, pixka bat argira egite badu ere. Kantariaren ahotsak oihartzun bat dirudi, post-punk ukitu garbiko kantuan (ditxosozko etiketak).

Hurrengoak, Egun Argitan ez dio izenburuari men egiten, letania moduko bat baita, ahots arinez kantatua, hori bai, soka tenkatzen den arte bukaeran lehertzen den arte. Uste dut kantu luze honek ongi erakusten duela intentsitatea kudeatu eta hari atarramentua ateratzen maisua dela Uraken jauna inguratzen duen taldea. Hori birbaieztatzen du, lehenengo sei minututan balada baten moduan doan Ordu Herdoilduak kantuak, hortik aurrera lehertzen baita, ekaitza elektrikoa nola. Eta bukatzeko, esandakoa, erreka bazterreko baretasuna berpizten duen Bai, Ikusi Zintudan instrumentala (harmonika eta guzti).

Ez gaude ohitua hain lan trinkoetara, hain kantu luzeetara, hain distrakzio gutxira, agian horregatik, entzunaldiz entzunaldi handitzen den diskoa da. Barruak mugiarazten dizkizun horietako bat.

Kategoriak Berria, Musika | Etiketak , , , | Utzi iruzkina

Umiltasuna

Galeria honek argazki 1 du.

Eta nork dio geu garela sormen prozesuko elementurik garrantzitsuena? Sortzailea izan arren, edo hobe esateko, sortzailea izanda ere? Zergatik egon beharko genuke guk, musikariok, denaren erdi-erdian? Zerk bilakatu gaitu musika sormenaren ardatz nagusi, baita sortzen dugunaren gainetik ere? Zenbat garrantzi-tona … Jarraitu irakurtzen

Galeria gehiago | Utzi iruzkina

Memoriaren metal-txinpartak

Galeria honek argazki 1 du.

Pipiak jotako armairu baten modukoa da memoria, inguruko altzariak kutsatzen hasitakoan etxetik atera behar duguna, gaitza gehiago zabal ez dadin. Hori dela eta, hainbat hilabeteetan erabakia atzeratu ondoren, azkenean, armairua husteari ekingo diozu, uda iritsi baino lehen. Horrela hasiko zara, … Jarraitu irakurtzen

Galeria gehiago | Utzi iruzkina

Tabernetako lehen egunsentiak

Galeria honek 2 argazki ditu du.

  Kafetegi guztiak ez dira UF bezalakoak, ezta taberna guztiak Troskaetaren modukoak. Vigo ez da Ataun, ezta galegoak euskaldunak, haiek lotsagabeagoak direla esango nuke. Baina, gauza bat aipatu behar dizuet, tabernetan Egunsentiak Alperrentzat defendatzen hasi naizen honetan; antzekotasun gehiago daude … Jarraitu irakurtzen

Galeria gehiago | Utzi iruzkina